Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W., po rozpatrzeniu odwołania P. D., dalej skarżący, od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którą nakazano skarżącemu sporządzenie i przedstawienie, w terminie 4 miesięcy od dnia kiedy rozstrzygnięcie w sprawie stanie się ostateczne, trzech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego obejmującego budynek hotelu wraz z przyłączami - uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i ustalił nowy termin jego wykonania do dnia 30 kwietnia 2014 r., a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję organu I instancji w mocy.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną na wstępie decyzję skarżący, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, a wykonanie obowiązku spowoduje trudne do odwrócenia skutki, a także wpłynie na powiększenie szkody poniesionej przez skarżącego w związku z bezprawnym wstrzymywaniem robót budowlanych w ramach inwestycji. Podniósł, że nie ulega wątpliwości, że "kolejne i bezprawne utrudnienia w realizowaniu tej inwestycji, kreowane sztucznie przez organy obu instancji, uniemożliwiają skarżącemu niezwłoczne zakończenie pozostałych do wykonania prac wykończeniowych, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie, a w rezultacie rozpoczęcie użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. na działalność hotelu. Dalsze sabotowanie przez organy nadzoru budowlanego obu instancji przedmiotowej inwestycji uniemożliwia zatem skarżącemu rozpoczęcie działalności hotelu i uzyskiwanie z tego tytułu przychodów umożliwiających zrefinansowanie nakładów poniesionych na jego wybudowanie."
D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w sprawie nie zaistniały żadne okoliczności w świetle których wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] nie zasługiwał na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zatem przyjąć, że przywołany przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. ustanawia dwie przesłanki, które dają możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia: pierwszą z nich jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a drugą niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy zauważyć, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – publ.: CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, że w skardze zawierającej przedmiotowy wniosek nie wykazano, jakie szkody może ponieść skarżący na skutek wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Samo przywołanie okoliczności, że skarżącemu uniemożliwione zostaje niezwłoczne zakończenie pozostałych do wykonania prac wykończeniowych, uzyskania stosownych pozwoleń, rozpoczęcie działalności hotelu i uzyskanie z tego tytułu przychodów umożlwiających zrefinansowanie nakładów poniesionych na jego wybudowanie, nie może być uznane za dostateczne uprawdopodobnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, a w konsekwencji nie jest wystarczające do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania decyzji.
Należy pamiętać, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/04, publ.: CBOSA). W niniejszej sprawie we wniosku szkody takiej (i jej rozmiarów, np. konkretnych kwot w zestawieniu z możliwościami ich poniesienia przez skarżącego) nie wskazano. Nadto nie wskazano również, jak trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Nie zasługiwał bowiem na aprobatę Sądu pogląd skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji doprowadzi do nieodwracalnych skutków.
Na marginesie należy wskazać, że wszelkie zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji będą podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, jednak na obecnym etapie – wobec niewykazania przez skarżącego, jakie szkody miałby ponieść na skutek wydania zaskarżonych orzeczeń, Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.