Uzasadnienie
Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd.
Zważyć przy tym należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w punkcie pierwszym wyroku tj. uchyleniem zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Związek ten wyraża się w tym, że bez rozstrzygnięcia Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji Sąd nie może zasądzić kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej (pomijając sytuację o jakiej mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, kwestionowanie przez skarżącą wyroku w części, w jakiej Sąd orzeka o uchyleniu zaskarżanej decyzji powoduje, że wyrok nie uzyskuje waloru prawomocności tak w punkcie pierwszym, jak i w punkcie drugim, w którym Sąd zasądził na rzecz skarżącej koszty procesu. Powyższy pogląd należy uznać za utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym - zob. postanowienie NSA z 12.03.2008 r., sygn. akt II FZ 65/08.
Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 169 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie opłaty kancelaryjnej orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.