Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oddalił wniosek D. W. o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może dotyczyć wyłącznie osoby skarżącego, a nie osoby, która nie jest stroną postępowania.
Od powyższego postanowienia referendarza sądowego D. W. wniosła sprzeciwy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy polega na tym, że strona zostaje zwolniona przez sąd od kosztów sądowych oraz uzyskuje uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu przez sąd adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków (art. 244 § 1 i § 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Stosownie natomiast do art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się bezprzedmiotowe, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Przyjdzie zatem zauważyć, że prawo pomocy może być przyznane jedynie stronie postępowania na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wobec powyższego należy stwierdzić, że D. W. nie jest w niniejszej sprawie stroną postępowania sądowoadministracyjnego - tut. Sąd, postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r., odmówił dopuszczenia D. W. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W związku z tym nie budzi wątpliwości, że przyznanie wskazanego uprawnienia procesowego nie może jej dotyczyć.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, stosując przepis art. 249a p.p.s.a. (tak też NSA w postanowieniu z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt II FZ 488/16), umorzył postępowanie z wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, że rozpoznanie złożonego w tym przedmiocie wniosku stało się zbędne.