Uzasadnienie
Podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 22 września 2016 r. skarżący J.K. wniósł o wyłączenie sędziego WSA Alicji Palus od rozpoznawania niniejszej sprawy. Jak wynika z protokołu rozprawy, skarżący powołał się na art. 6 i art. 45 Konwencji Praw Człowieka, przy czym oświadczył, że szczegółowe uzasadnienie wniosku złoży w terminie 2 tygodni, w związku z czym wnosi o odroczenie rozprawy.
Przychylając się do tego wniosku, Sąd postanowił odroczyć rozprawę i zakreślić skarżącemu termin 7-dniowy na złożenie pisemnego uzasadnienia zgłoszonego wniosku.
W piśmie procesowym złożonym do akt w dniu 3 października 2016 r. skarżący wskazał, że swój wniosek motywuje tym, że sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15 doszło do naruszenia art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Skarżący wyjaśnił, że w sprawy udzielenia pozwolenia na budowę i rozbudowę pawilonu handlowo-usługowego szczegółowo opisanego we wniosku, toczą się ponad 19 lat. Wskazał, że w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 73/10 zasiadała jako sędzia sprawozdawca sędzia WSA Alicja Palus, która również orzeka jako sędzia sprawozdawca w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15. W takiej sytuacji, zdaniem skarżącego, skoro ten sam sędzia orzekał w składzie o sygn. akt II SA/Wr 73/10, zakończonej wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r., a następnie bierze udział w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 630/15, to dochodzi do naruszenia dyspozycji art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a.
Następnie sędzia Alicja Palus złożyła do akt niniejszej sprawy pisemne oświadczenie, że w niniejszej sprawie w stosunku do niej nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (k. 131 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwana dalej w skrócie jako: "p.p.s.a." sędzia podlega wyłączeniu z mocy ustawy w sprawach:
- 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Na mocy art. 18 § 3 p.p.s.a. również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
Wskazane wyżej przyczyny wyłączenia sędziego tworzą katalog zamknięty, co uniemożliwia stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej. Tym samym, nie można wyłączyć sędziego z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę, bez względu na subiektywne odczucia osób występujących w sprawie.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., w myśl art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Powołany wyżej art. 19 p.p.s.a. nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego.
Poza tym zgodnie z art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
W niniejszej sprawie z oświadczenia sędziego WSA Alicji Palus z dnia 6 października 2016 r. wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w rozpoznawanej sprawie. Powyższe oświadczenie sędziego i jego prawdziwość nie budzi żadnych wątpliwości, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Albowiem zgodnie z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 314/11).
W ocenie Sądu, okoliczność przedstawiona we wniosku J. K., nie stanowi o konieczności wyłączenia od rozpoznania wskazanego powyżej sędziego albowiem sprawa, na którą powołuje się skarżący o sygn. akt II SA/Wr 73/10 dotyczyła postępowania administracyjnego, w którym zaskarżono decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 28 marca 2006 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 27 lipca 2004 r., nr [...]. Mocą tej ostatniej decyzji, organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją własną z dnia 12 marca 2004 r., nr [...], udzielającą pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowo usługowego, przełożonego przy ul. B. [...] w J. L. na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], obręb L.. W wyniku wniesienia skargi od decyzji DWINB z dnia 28 marca 2006 r., nr [...], WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 73/10 oddalił skargę.
Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. o sygn. akt II OSK 1858/11 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok z dnia 9 marca 2011 r. Po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania sądowi administracyjnemu I instancji i zarejestrowaniu jej pod sygn. akt II SA/Wr 412/13, WSA we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r., uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję PINB w O. z dnia 27 lipca 2004r., nr [...]. Sprawa ta jest prawomocnie zakończona.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest natomiast decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia 21 maja 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy, wydaną z upoważnienia Burmistrza J., decyzję Zastępcy Burmistrza z dnia 25 marca 2015 r., nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie części pomieszczeń budynku handlowo-usługowego, wraz ze zmianą sposobu użytkowania na aptekę, przewidzianej do realizacji na działkach nr [...] i nr [...] AM-35, obręb L., położonych przy ul. J. w J..
W takim przypadku, fakt braku podstawy wyłączenia w niniejszej sprawie znajduje pełne potwierdzenie w treści 18 § 1 pkt 6a) p.p.s.a. Rozpoznawana obecnie decyzja administracyjna nie została bowiem wydana w administracyjnym postępowaniu nadzwyczajnym, które to postępowanie było poprzedzone prowadzonym wcześniej postępowaniem sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji wydanej w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, w którym sędzia brał udział w wydaniu wyroku lub postanowieniu kończącym postępowanie w sprawie. Co więcej, brak jest pomiędzy skarżonymi do sądu decyzjami tożsamości skonkretyzowanego w nich stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego jest oczywiście nieuzasadniony.
Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a) i art. 22 § 1 oraz § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.