Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 lipca 2026 r. G. P. i J. P. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wnieśli sprzeciw od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: DWINB) z dnia 19 czerwca 2026 r. (Nr 658/2026) w przedmiocie nałożenia obowiązku dokonania rozbiórki garażu.
Skarżący zostali wezwani do usunięcia braków sprzeciwu ujawnionych na etapie jego wstępnego badania przez: nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanego sprzeciwu przez oboje skarżących lub podpisanie sprzeciwu w siedzibie Sądu oraz podanie numeru PESEL skarżących, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Jednocześnie wezwano skarżących do uiszczenia solidarnego wpisu od sprzeciwu w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w trybie zastępczym ze skutkiem na dzień 14 sierpnia 2026 r. (k. 16 oraz 17 akt sądowych), przy czym pozostały one bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlegał odrzuceniu.
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciw, jak każde pismo, powinien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., sprzeciw powinien zawierać nadto numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie natomiast z przepisem art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący nie podjęli przesyłek pocztowych zawierających wezwania do uzupełnienia braków sprzeciwu z urzędu pocztowego, pomimo dwukrotnego pozostawienia zawiadomień w oddawczej skrzynce pocztowej. Zgodnie zaś z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 cytowanego przepisu zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Ponadto, zgodnie z § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Co szczególnie istotne, stosownie do § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z akt sprawy wynika, że przesyłki zawierające wezwania do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu po raz pierwszy awizowane zostały w dniu 31 lipca 2026 r. Wobec nieodebrania przesyłek przez skarżących, przyjąć należy, że skutek doręczenia nastąpił w dniu 14 sierpnia 2026 r., a termin do uzupełnienia braków sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 21 sierpnia 2026 r.
Wobec powyższego sprzeciw należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.