Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 24 września 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał postanowienia o:
- 1. nieuwzględnieniu wniosku skarżącej zawartego w piśmie z dnia 10 września 2009r. (karta 146) o mediację z Ministerstwem Sprawiedliwości, Sejmową Komisją Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Sejmową Komisją Ustawodawczą;
- 2. nieuwzględnieniu wniosków skarżącej o uzupełnienie materiału dowodowego o wypisy i wyrysy z map dla działek wskazanych przez skarżącą (pkt Ii i II pisma z dnia 10 września 2009r. (karta 146).
Pismem z dnia 30 września 2009r. skarżący D. i M.W. wnieśli zażalenie na w/w postanowienia, zarzucając pozbawienie ich prawa do dokumentów niezbędnych do wyjaśnienia sprawy, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i niedopuszczenie do mediacji, mimo że mieli do takich czynności prawo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie może być wniesione na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienie, którego przedmiotem jest:
- 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
- 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
- 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
- 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
- 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
- 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
- 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
- 8) odrzucenie zażalenia;
- 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
- 10) ukaranie grzywną.
Powyższy przepis nie przewiduje zatem wniesienia zażalenia na postanowienia, które zostały wydane na rozprawie w dniu 24 września 2009r., tj. w przedmiocie wniosku o mediację z Ministerstwem Sprawiedliwości, Sejmową Komisją Sprawiedliwości i Praw Człowieka, Sejmową Komisją Ustawodawczą, jak i wniosków o uzupełnienie materiału dowodowego.
Stąd zażalenie D. i M.W. na postanowienia Sądu z dnia 24 września 2009r. należało uznać za niedopuszczalne i odrzucić je po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie należy wskazać, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 września 2009r., sygn. akt II SA/Wr 476/05, Sąd odniósł się merytorycznie do zgłoszonych przez skarżącą przedmiotowych wniosków.