Uzasadnienie
M. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2026 r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia wszelkich robót budowlanych związanych z przebudową budynku.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 21 lipca 2026 r. - pismem z dnia 29 lipca 2026 r. – wezwano skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych przez podanie numeru PESEL.
Powyższe wezwanie zostało skierowane na wskazany przez skarżącą w piśmie z dnia 1 lipca 2026 r. adres. Przesyłka je zawierająca awizowana była po raz pierwszy w dniu 4 sierpnia 2026 r., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powtórne awizo miało miejsce w dniu 12 sierpnia 2026 r., a następnie nastąpił zwrot przesyłki do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie.
Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 25 sierpnia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026, poz. 143 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Wyznaczony siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia.
Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu.
W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. I sentencji postanowienia. Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w pkt. II znajduje swoje uzasadnienie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligującym Sąd do zwrotu z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.