Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 27 sierpnia 2026 r., sygn. akt II SA/Wr 351/26

Metryka

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Skład

Sędzia WSA Dominik Dymitruk przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Olga Białek
Sędzia WSA Adam Habuda
starszy specjalista Marta Klimczak protokolant

Rozpoznanie

w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2026 r.

Sprawa

sprawy ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 26 lutego 2026 r. nr SKO.GP/41/69/25 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla budowy zespołu piętnastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. uchyla postanowienie Starosty Lwóweckiego z dnia 12 marca 2025 r. (nr GŚ.6123.55.2025.4); III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze na rzecz strony skarżącej kwotę 500 zł (słownie: pięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Teza

1. Postanowienie uzgodnieniowe wydane w trybie art. 106 k.p.a. w związku z art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p., jako podjęte w postępowaniu prowadzonym w granicach sprawy, której dotyczy skarga, podlega kontroli sądowej na podstawie art. 135 p.p.s.a. przy rozpoznawaniu skargi na decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli usunięcie jego wadliwości jest niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Ograniczenie legitymacji do wniesienia zażalenia wyłącznie do inwestora (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.) dotyczy jedynie postępowania zażaleniowego i nie pozbawia pozostałych stron możliwości wykazania wadliwości uzgodnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

2. Odesłanie strony niebędącej inwestorem do trybów nadzwyczajnych, zmierzających do wyeliminowania postanowienia uzgodnieniowego, nie stanowi realnej alternatywy dla kontroli sprawowanej na podstawie art. 135 p.p.s.a., jeżeli stwierdzone wady uzgodnienia, polegające na nierozważeniu istotnej okoliczności lub na wadliwości uzasadnienia, nie mieszczą się w katalogu przesłanek stwierdzenia nieważności ani wznowienia postępowania. Nałożenie na taką stronę obowiązku skorzystania z trybów nadzwyczajnych obarczałoby ją ciężarem nieproporcjonalnym do celu ochrony sądowej.