Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. W. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 305/13. W skardze zarzucił, że wskazany wyrok został wydany z naruszeniem podstawowych zasad porządku prawnego. Nadto wniósł "z ostrożności procesowej o zbadanie czy w tej sprawie są właściwe przepisy o wznowieniu postępowania na podstawie art. 270 ppsa".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 285f § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku: 1) nieopłaconą, 2) wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. oraz 3) skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie. W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., który ma zastosowanie do skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku na mocy art. 285l p.p.s.a., skarga taka powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób, o których mowa w art. 175 p.p.s.a., co jest okolicznością znaną sądowi z urzędu. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 285f § 3 p.p.s.a. Sąd w składzie rozpoznającym skargę podziela bowiem pogląd, że niesporządzenie skargi kasacyjnej, a zatem i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a., lecz jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną (zob. na przykład postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2010 r., sygn. akt II ONP 1/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., sygn. akt I CZ 23/96, opubl. OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77).
Odnosząc się do postulatu skarżącego o zbadanie przesłanek wznowienia postępowania, należy wskazać, że pozostaje on poza zakresem rozpoznania w niniejszej sprawie. Jak wynika z przepisów p.p.s.a., które są powszechnie znane, wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić na skutek skargi strony postępowania. Sąd administracyjny jednak nie jest uprawniony do zastępowania strony przy formułowaniu ewentualnej skargi w tym zakresie i badania tej sprawy na podstawie sugestii strony zgłoszonej "z ostrożności procesowej".
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.