Uzasadnienie
D. W., M. W., J. W. i M. W. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2016 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2016 r. wezwano J. W. i M. W., zastępowanych przez D. W., do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia.
Zażalenie na to zarządzenie wnieśli D. W. i M. W. (k. 602 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2016 r. (sygn. akt II OZ 438/16) odrzucił zażalenie D. W., M. W., J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
W niniejszej sprawie zastosować należało art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
Sąd stwierdził bowiem, że postępowanie zażaleniowe wywołane zażaleniem D. W. i M. W. na zarządzenie z dnia 23 lutego 2016 r. stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie to zmierzało do kontroli instancyjnej zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 20 stycznia 2016 r. Jednak zażalenie na to postanowienie zostało już rozpoznane i prawomocnie odrzucone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego właśnie względu zbędne stało się rozpoznanie zażalenia na zarządzenie z dnia 23 lutego 2016 r.
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji.