Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 X 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w części utrzymującej w mocy pkt 2 i pkt 4 decyzji Starosty W. z dnia [...] XII 2019 r. (znak sprawy: [...]).
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został z urzędu doręczony pełnomocnikowi A. O. dnia [...] I 2021 r. (akta sadowe, k. 85).
Pismem z dnia [...] I 2020 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie powyższego wyroku "w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w ten sposób, że Tutejszy Sąd zasądzi od strony przeciwnej na rzecz skarżącego A. O. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 47 046,00 zł tytułem uiszczonego przez niego wpisu od skargi w tej wysokości oraz zasądzi na jego rzecz zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego oświadczył, że podczas rozprawy wnosił o zasądzenie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przez skarżącego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej "ppsa", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Jak wynika z powyższego, uzupełnienie wyroku nastąpić może wyłącznie w przypadku, gdy zabrakło w nim elementów o charakterze obligatoryjnym, to jest gdy nie rozstrzygnięto w nim o całości skargi lub też nie zamieszczono w nim dodatkowego orzeczenia, wymaganego przepisami.
Wnioskodawca, żądając uzupełnienia wyroku, wskazuje na brak dodatkowego orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania.
Jak wynika z art. 200 ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Sąd zwraca jednak uwagę, że art. 200 ppsa nie normuje elementów treściowych wyroku ale kształtuje jedno z procesowych uprawnień strony, tj. prawo do zwrotu kosztów. Przepisem normującym zakres przedmiotowy orzeczenia jest zaś art. 209 ppsa, zgodnie z którym "wniosek" strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 ppsa.
Zasądzenie na rzecz strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika kosztów postępowania następuje wyłącznie na wniosek, co jednoznacznie wynika z art. 209 i art. 210 ppsa. Strona traci przy tym uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (zob. art. 210 § 1 zd. pierwsze ppsa).
W sprawie zakończonej wyrokiem, którego uzupełnienia wnioskodawca żąda, nie złożono na żadnym etapie wniosku o zasądzenie od organu administracji kosztów. Wniosku takiego nie ma ani w skardze, ani w piśmie procesowym z [...] X 2020 r. o zgłoszeniu się pełnomocnika do udziału w sprawie. Wniosku o zasądzenie kosztów nie złożono także w toku przeprowadzonej w dniu [...] X 2020 r. rozprawy, co jednoznacznie wynika z treści protokołu (akta sądowe, k.2-12, k. 44, k. 50).
W konsekwencji na chwilę wyrokowania nie wystąpiły ustawowe przesłanki do zamieszczenia w wydanym wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, tak więc nie ma też podstaw do uznania, że wystąpiły w nim braki w rozumieniu art. 157 § 1 ppsa, wymagające uzupełnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji.