Uzasadnienie
Uzasadnienie:
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżący zażądał zwolnienia go z kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia pełnomocnika procesowego, podając w uzasadnieniu, iż "jest osobą poważnie chorą, nie posiadającą środków do życia, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów, ponieważ nie uzyskuje żadnych środków finansowych i posiada zadłużenie na kwotę 100 000zł".
We wniosku złożonym w dniu 4 lutego 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podnosząc, iż jest osobą samotną, bezdomną, nie posiadającą środków na leczenie. Oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, nie osiąga żadnych dochodów.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych, odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie tj. ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 9 marca 2009r. skarżący złożył w ustawowym terminie sprzeciw od powyższego postanowienia, wskazując, że jest osobą chorą i "nie może uczestniczyć w rozprawach sądowych" zatem ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika oraz jego udział w tej sprawie jest konieczny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych - na obecnym etapie jest to koszt wpisu od skargi w kwocie 500 zł- czy kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.