Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał skargę Wojewody Dolnośląskiego na opisane w części wstępnej postanowienia fragmenty uchwały Rady Gminy Czernica nr XXXVI/312/2010. W sentencji wyroku z dnia 21 lipca 2011 r., wydanego na skutek rozpoznania tejże skargi, na stronie drugiej omyłkowo wpisano po raz pierwszy w wierszu pierwszym po przecinku "§ 10 ust. 10", podczas gdy fragment orzeczenia odnoszący się do "§ 10 ust. 10" został umieszczony już prawidłowo w wierszu trzecim strony drugiej wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W rozpoznawanej sprawie taka okoliczność zaszła. Analiza samej treści wyroku nie pozostawia wątpliwości, że doszło do oczywistego błędu w jego treści. W sentencji sformułowanej na komputerze wystąpiła niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a wyrażeniem jej na piśmie. Wynikło to z oczywistej omyłki, polegającej na niewątpliwie błędnym, dwukrotnym użyciu w orzeczeniu wyrażenia ",§ 10 ust. 10". Zostało ono błędnie wpisane w wierszu pierwszym strony drugiej orzeczenia, podczas gdy analiza tego fragmentu uchwały została dokonana przez sąd w sentencji wyroku w wierszu trzecim na stronie drugiej orzeczenia.
W konsekwencji pozostawienie w treści wyroku dwukrotnego (oczywiście omyłkowego) sformułowania "§ 10 ust. 10" mogło by doprowadzić do błędnego wniosku, że sąd dwukrotnie procedował w zakresie tego fragmentu uchwały o planie. Było by to sprzeczne z wolą sądu wyrażoną w wyroku. Dlatego taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.
Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.