Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, a postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. zwolnił ją od kosztów sądowych.
W dniu 16 listopada 2010 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) przywołując wcześniejszą argumentację.
Mając na uwadze, iż ww. postanowieniami z dnia 29 kwietnia i 6 października 2010 r. przyznano już skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. ustanowiono jej zawodowego pełnomocnika oraz zwolniono ją z kosztów sądowych) i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ww. wnioskiem należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Podkreślić należy, że Sąd nie ma możliwości wyznaczenia Państwu nowego pełnomocnika z urzędu i bez znaczenia pozostaje tu fakt, że skarżąca aktualnie żąda ustanowienia adwokata. Rola Sądu kończy się na ustanowieniu pełnomocnika (adwokata czy radcę prawnego), bez określania konkretnej osoby. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów czy radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika. Skarżąca ma wyznaczonego radcę prawnego w osobie E. M., którego zakres pełnomocnictwa obejmuje również postępowanie przed sądem II instancji.