Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił z powodu braku spełnienia wymogów z 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako,,p.p.s.a."), sporządzoną osobiście przez skarżących skargę kasacyjną.
Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie wniesienia zażalenia, w tym także o wymogach z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 5 pouczenia) zostało doręczone skarżącym w dniu 1 lipca 2010 r. (adnotacja na zwrotnych potwierdzeniach odbioru k.373, 374, 375 akt).
Wniesionym do tut. Sądu w dniu 6 lipca 2010 r. zażaleniem - podpisanym w imieniu własnym oraz z upoważnienia pozostałych skarżących przez D. W. –skarżący zaskarżyli opisane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie sporządzone przez samą stronę, wbrew wymogowi tego przepisu, obarczone jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzucenie zażalenia, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a. (por. Bogusław Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 495 oraz przytoczone tamże postanowienie NSA z dnia 30 września 2004 r., OZ 474/04, niepublikowane).
Jak wynika z akt sprawy D. W. ani też pozostali skarżący nie są osobami uprawnionymi z mocy ustawy do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym stanie sprawy sporządzone osobiście przez skarżącą zażalenie musi zostać potraktowane jako niedopuszczalne.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.