Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie go z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że dwa lata temu stracił pracę i aktualnie znajduje się na utrzymaniu żony, która oprócz świadczenia rentowego w wysokości 700 zł, uzyskuje z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej dochód w wysokości 500 zł. Dodał, że posiada mieszkanie o pow. 87 m2.
W piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. skarżący wyjaśnił, że z uwagi na brak zleceń od dwóch lat ma zawieszoną działalność gospodarczą (S.), a z powodu spóźnienia nie uzyskał prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wskazał, że z uwagi na swój wiek trudno mu znaleźć pracę, a dochód żony z tytułu prowadzonej praktyki dentystycznej (trzy raz w tygodniu) jest niski i aby opłacić czynsz i media "zadłużają się powoli u rodziny i znajomych".
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.).
Wniosek tylko częściowo zasługuje na uwzględnienie. Odmowa uwzględnienia wniosku w całości jest następstwem nie wykazania należycie przez wnioskodawcę spełniania przesłanki do przyznania prawa pomocy (m.in. skarżący nie udokumentował wysokości swoich niezbędnych miesięcznych wydatków; nie wskazał w jakiej wysokości i od jakich konkretnie osób pożycza środki finansowe; przedłożył wyciąg bankowy tylko za jeden miesiąc itd.). Istotne znaczenie na również fakt, iż na obecnym etapie skarżący nie jest zobowiązany do poniesienia żadnych innych kosztów poza wpisem sądowym od skargi i w tej sytuacji odmowa uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie nie pozbawia skarżącego prawa do sądu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.