Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 168/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenia D. W. na opisane w jego osnowie postanowienie. Wyżej wskazane postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej adw. M. W. w dniu 15 lutego 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 354).
Zażaleniem złożonym osobiście w tut. Sądzie w dniu 8 marca 2010 r. skarżąca zaskarżyła opisane wyżej postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie D. W. podlega odrzuceniu, albowiem zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Stosownie do treści przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Natomiast w myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Z kolei stosownie do art. 178 wskazanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2010 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 lutego 2010 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 16 lutego 2010 r. i upłynął w dniu 22 lutego 2010 roku. Uznać zatem należało, iż zażalenie złożone osobiście przez skarżącą z dnia 8 marca 2010 roku wniesione zostało z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie podlegało odrzuceniu.
Jednocześnie wskazać należy, że w niniejszej sprawie Sąd uznał za celowe z punktu widzenia zapewnienia pełnej realizacji prawa skarżącej do procesu, aby w sytuacji wnoszenia, z pominięciem pełnomocnika z urzędu, sporządzonych osobie przez skarżącą środków zaskarżenia, informować skarżącą o sposobie ich rozpatrzenia, poprzez przesłanie do jej wiadomości wydawanych w sprawie orzeczeń. Sytuacja ta nie rodzi jednak odstępstwa od zasady, zgodnie z którą dopiero doręczenie wydanych przez sąd orzeczeń ustanowionemu pełnomocnikowi powoduje, że doręczenie będzie skuteczne i będzie wywoływać związane z tym skutki prawne wobec skarżącej.
Zatem, gdy skarżąca działa w sprawie przez pełnomocnika, zasadą jest doręczanie postanowień Sądu pełnomocnikowi i od dnia doręczenia postanowienia pełnomocnikowi, a nie skarżącej biegnie termin do wniesienia środka zaskarżenia, także sporządzanego osobiście przez skarżącą. Dlatego też przyjąć należy, że termin do wniesienia zażalenia przez skarżącą reprezentowaną przez przyznanego na zasadzie prawa pomocy pełnomocnika od postanowienia Sądu z dnia 21 stycznia 2010 r. doręczonego pełnomocnikowi w dniu 15 lutego 2010 r. upływał z dniem 22 lutego 2010 r. W sprawie termin do wniesienia zażalenia rozpoczynał bieg w momencie doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi.
Mając powyższe na uwadze treść art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił złożone po upływie terminu zażalenie.