Uzasadnienie
J. B. w skardze na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Powyższy wniosek uzupełnił, składając wypełniony formularz PPF oraz pismo z dnia 3 lipca 2014 r. wraz z załącznikami, dokumentującymi jego sytuację majątkową.
Skarżący podał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe.
Podniósł, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w średniej wysokości około 1.219 zł miesięcznie netto (brutto 1.653,33 zł). Oświadczył, że nie posiada majątku ani oszczędności.
Wskazał, że do stałych kosztów utrzymania należą opłaty za mieszkanie – 626,28 zł, energię elektryczną – około 100 zł co dwa miesiące, zakup żywności – 400 zł, a także środków higieny i odzieży oraz opłaty za telefon – około 300 zł. Wskazał, że finansowo pomaga mu córka.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czy radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt sprawy wynika, że w chwili obecnej skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji życiowej – została wydana decyzja w sprawie opróżnienia zajmowanego przez niego lokalu mieszkalnego, nie posiada żadnego majątku, a utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wysokości 1.219 zł miesięcznie. W związku z tym, że konieczne wydatki wnioskodawcy przekraczają osiągane dochody, finansowo pomaga mu córka.
Biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść obecnie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.