Uzasadnienie
W dniu 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu jawnym rozpoznawał sprawę ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w pierwszej instancji w sprawie dotyczącej odmowy podwyższenia dodatku służbowego.
Na posiedzeniu tym stawił się osobiście skarżący R. M. Następnie w dniu 21 października 2008 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zaś w dniu 21 listopada 2008 r. doręczono skarżącemu odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem.
Pismem nadanym w dniu 27 listopada 2008 r. R. M. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 15 października 2008 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku.
W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej jako "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1 i § 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu a przywrócenie terminu podlega ocenie pod kątem uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego oraz zachowania wymogów formalnych do złożenia tego wniosku.
W niniejszej sprawie, skarżący zachował siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Jednakże w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zatem nie została spełniona przesłanka określona w art. 87 § 2 powołanej ustawy. Skarżący podniósł w swoim wniosku, że dopiero po dokonaniu analizy uzasadnienia wyroku stwierdził istnienie przesłanek do wystąpienia z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Jego zdaniem, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności nie można było wyłącznie na podstawie ustnego uzasadnienia wyroku stwierdzić, że Sąd nie orzekł o całości skargi.
Z powyższą argumentacją nie sposób się zgodzić. Przede wszystkim należy zauważyć, że w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że wniosek o uzupełnienie wyroku dotyczyć może jedynie sentencji wyroku, nigdy zaś jego uzasadnienia (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2005 r., FSK 365/04, Mon. Pod. 2005, nr 5, s. 35). Ewentualne braki uzasadnienia mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego. Skoro zatem skarżący, będąc obecny na rozprawie w dniu 15 października 2008 r., zapoznał się w tym dniu z treścią sentencji wyroku, mógł w przewidzianym w art. 157 § 1 ppsa czternastodniowym terminie złożyć wniosek o uzupełnienie wyroku. W świetle powyższych rozważań nie można uznać, że R. M. uprawdopodobnił brak winy w przekroczeniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.