Uzasadnienie
Skarżący M. K. w skardze na decyzję Szefa Służby Wywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie zwrotu pomocy finansowej zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z dniem 31 grudnia 2014 r. został zwolniony ze służby, a jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura wojskowa w wysokości 3.340,06 zł, która po zajęciu komorniczym (alimenty) do wypłaty wynosi 2.505,04 zł. Podniósł, że suma jego zobowiązań wynosi 1.954,45 zł, bowiem spłaca kredyt gotówkowy, którego rata wynosi 1.333,46 zł oraz kredyt konsumencki - rata 620,99 zł, które zaciągnął w związku z trwającym rozwodem jeszcze w trakcie pełnienia służby mundurowej. W związku z powyższym na codzienne utrzymanie pozostaje mu kwota 550,59 zł. Wyjaśnił, że w takich warunkach konieczność zapłaty 25.595 zł, tytułem zwrotu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, byłaby dla niego wielkim obciążeniem. Zaciągnięcie kolejnego kredytu (pożyczki), byłoby w jego sytuacji finansowej utrudnione (niska zdolność kredytowa), a konieczność spłaty rat wysoko oprocentowanej pożyczki nie pozwoliłaby na uzyskanie stabilności finansowej, co spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.
Do wniosku skarżący dołączył kserokopie dokumentów potwierdzających wskazane wyżej twierdzenia: pismo informujące o zajęciach komorniczych oraz umowę kredytu z 2012 r. wraz z harmonogramem spłat oraz harmonogram spłat pożyczki zaciągniętej w grudniu 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r., FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r., II FZ 452/06).
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i zależy przede wszystkim od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Konieczne jest wykazanie przez stronę zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę.
Rozpoznawany wniosek spełnia powyższe wymogi.
Skarżący wykazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony jego trudną sytuacją finansową. Obecnie skarżący nie ma pracy, a świadczenie pobierane z Wojskowego Biura Emerytalnego jest w znacznej części zajęte przez komornika. Nadto skarżący zaciągnął i spłaca kredyt i pożyczkę, a zaciągnięcie kolejnego zobowiązania, na zapłatę wynikającej z zaskarżonej decyzji kwoty 25.595 zł, byłoby nie tylko utrudnione (niska zdolność kredytowa), ale doprowadziłoby go do ruiny finansowej (wobec konieczności spłaty nowego zobowiązania wraz z wysokimi odsetkami).
W tej sytuacji, Sądu uznał, że skarżący w wystarczający sposób wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.