Uzasadnienie
W toku postępowania sądowego U. C. przedstawiciel ustawowy małoletniego K. G. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu urzędowego formularza wskazała, że pozostaje w gospodarstwie domowym z dwójką synów. Rodzina utrzymuje się z zasiłku w wysokości [...] zł netto, z zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku rehabilitacyjnego i dodatku do samotnego wychowywania dziecka. Wnioskodawczyni nie ujawniła, że posiada majątek. Uzasadniając wniosek dodała, że jest matką samotnie wychowującą niepełnosprawne dziecko w wieku 15 lat, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skoro strona nie zarobkuje i nie uzyskuje żadnych dochodów poza wparciem oferowanym rodzinie przez ośrodek opieki społecznej, w sposób oczywisty nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów profesjonalnego pełnomocnika. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.