Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 610/09 referendarz sądowy ustanowił dla R. L. radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 610/09 oddalił skargę R. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. adwokat P. K. działający z substytucji radcy prawnego K. K. poinformował Sąd o przesłaniu skarżącemu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 610/09 referendarz sądowy odmówił przyznania adwokatowi P. K. wynagrodzenia.
W dniu 5 stycznia 2010 r. adw. P. K. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przyznanie na rzecz pełnomocnika skarżącego radcy prawnego K. K. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Powołane przepisy jednoznacznie stanowią, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony radca prawny. Przez wyznaczonego radcę prawnego rozumieć należy radcę prawnego wskazanego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. W przedmiotowej sprawie ROIRP w W. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. K. Wynagrodzenie może być zatem przyznane temu radcy prawnemu, po złożeniu przez niego oświadczenia, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Należy podkreślić, iż oświadczenie, o którym wyżej mowa jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa o wynagrodzenia.
Złożone w niniejszej sprawie oświadczenie pełnomocnika substytucyjnego (adw. P. K.) o tym, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone w całości ani w części, nie może zastąpić wymaganego w tym względzie oświadczenia radcy prawnego na rzecz którego wynagrodzenie to ma być przyznane. Pełnomocnictwo substytucyjne nie stanowi bowiem podstawy do złożenia przez dalszego pełnomocnika oświadczenia, dotyczącego opłacenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie substytucji nie powoduje powstania tego rodzaju stosunku pomiędzy wyznaczonym pełnomocnikiem a substytutem, który uprawniałby tego ostatniego do złożenia w jego imieniu oświadczenia, o którym mowa w § 16 cyt. rozporządzenia.
Z tych względów na podstawie art. 260 w zw. z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.