Uzasadnienie
M. M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia.
Na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jego dochód z tytułu umowy o pracę wynosi 3.128,42 zł netto. Stałe wydatki w gospodarstwie domowym wynoszą: czynsz najmu [...] zł, opłaty administracyjne w nieruchomości [...] zł, opłaty za energię elektryczną ok. [...] zł, opłata za gaz ok. [...] zł, opłata za Internet [...] zł.
Ponadto skarżący oświadczył, iż ponosi wydatki na wyżywienie ok. [...] zł, kosmetyki, środki czystości osobistej i środki chemiczne ok. [...] zł, odzież ok. [...] zł, telefon ok. [...] zł, opłata za lekcje języka angielskiego [...] zł oraz bilety PKP [...] zł. Podał, że w lutym 2011 r. poniósł koszty postępowań administracyjnych i sądowych w wysokości ok. [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone zarządzenie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą do skorzystania z tego uprawnienia przez stronę jest wykazanie, iż jest ona w bardzo trudnej sytuacji materialnej a odmowa przyznania jej prawa pomocy uniemożliwiłaby dostęp do sądu. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy następuje na podstawie informacji przedstawionych przez stronę.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w pełnej wysokości bez ryzyka wystąpienia uszczerbku swojego utrzymania. Z oświadczenia skarżącego wynika bowiem, iż w samodzielnie prowadzonym gospodarstwie domowym dochód wynosi 3.218,42 zł. Wskazane wydatki dotyczące opłat za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, Internet, telefon oraz koszt biletów PKP wynoszą 1595,50 zł. Dodatkowo skarżący wskazuje na wydatki związane z wyżywieniem, środkami czystości oraz odzieżą w wysokości 1200 zł. Z powyższego wynika iż skarżący miesięcznie zaoszczędza w przybliżeniu kwotę 400 zł. Ponadto skarżący oświadcza, iż posiada oszczędności w wysokości 1100 zł. Powyższe zestawienie nie pozwala stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów.
Odnosząc się z kolei do argumentu wnioskodawcy, iż poniósł on koszty w wysokości ok. [...] zł na postępowania sądowe i administracyjne związane z aplikacją ogólną, należy wyjaśnić, iż argument ten jest bezzasadny, ponieważ na podstawie art. 239 pkt 1 lit. d ppsa, skarżący jest zwolniony z uiszczania opłat sądowych. Stąd też zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 maja 2011 r. zwrócona skarżącemu nienależnie uiszczony wpis w kwocie [...] zł, a następnie zarządzeniem z dnia 5 sierpnia 2011 r. zwrócono kwotę [...] zł tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 436/11 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 lipca 2011 i z dnia 4 sierpnia 2011 r. zwrócono skarżącemu kwotę [...] zł tytułem nienależnie uiszczonej opłaty kancelaryjnej i kwotę [...] zł tytułem nienależnie uiszczonego wpisu.
Wedle postanowienia WSA z dnia 11 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1408/08, instytucja prawa pomocy przewidziana ww. przepisami stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w swoich koniecznych kosztach utrzymania. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych swoich kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Przy czym to skarżący musi wykazać brak możliwości zabezpieczenia środków niezbędnych do prowadzenia procesu przez własne oszczędności. Takiego braku możliwości strona nie wykazała, ograniczając się jedynie do ogólnego wskazania na ponoszone przez siebie koszty. Dlatego biorąc pod uwagę warunki finansowe skarżącego comiesięczne wolne środki w wysokości ok. 400 zł oraz oszczędności w kwocie 1100 zł należy wskazać, iż brak jest podstaw do uznania, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.