Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. (dalej jako skarżący) na uchwałę Rady Miasta [...] z [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego, z uwagi na wniesienie skargi po terminie. Postanowienie to zostało odebrane przez skarżącego 4 kwietnia 2011 r.
Pismem z 13 kwietnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę z [...] lutego 2011 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że bez własnej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi, bowiem zastosował się do błędnego pouczenia co do sposobu i trybu wniesienia skargi do sądu. Jednocześnie wskazał, że przyczyna uchybienia terminu ustała z chwilą doręczenia mu postanowienia Sądu odrzucającego skargę, z którego dowiedział się o błędnym pouczeniu.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do treści przepisu art. 87 § 1, § 2 i § 4 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Z brzmienia cytowanych przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do jego wniesienia, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono.
W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu odpowiada wymaganiom formalnym.
Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, że postanowienie Sądu odrzucające skargę zostało mu doręczone 4 kwietnia 2011 r. i z tym też dniem ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał 11 kwietnia 2011 r.
Wniosek taki, zgodnie z treścią art. 205 Ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw, musi być złożony bezpośrednio w sądzie, najpóźniej w siódmym dniu.
W rozpoznawanej sprawie skarżący 13 kwietnia 2011 r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wraz ze skargą.
Zestawiając zatem datę ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi, tj. 4 kwietnia 2011 r. z złożenia w Sądzie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. 13 kwietnia 2011 r., należy stwierdzić, iż wniosek ten jest spóźniony, albowiem został złożony po terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Natomiast w myśl art. 88 ppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że nie ma znaczenia w spawie fakt, że pełnomocnik skarżącego dopiero 13 kwietnia 2011 r. otrzymał upoważnienie do sporządzenia i złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem termin na złożenie wniosku rozpoczął swój bieg w dniu dowiedzenia się przez skarżącego, a nie przez pełnomocnika skarżącego o uchybieniu terminu w złożeniu skargi do Sądu.
W tym stanie rzeczy na mocy art. 88 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.