Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 lipca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił W. K. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata P. S. (zawiadomienie Okręgowej Rady Adwokackiej w W. z dnia 13 kwietnia 2010 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 560/09 oddalił skargę W. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wymienionego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 września 2011 r. sygn. akt I OSK 1518/10 oddalił skargę kasacyjną W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 560/09. Z protokołu rozprawy, która odbyła się w dniu 6 września 2011 r. wynika, że adwokat P. S. wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Pismem z dnia 13 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w obu instancjach, oświadczając, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.a tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat P. S. sprowadzała się w pierwszej instancji do przejrzenia akt sprawy, zaś w drugiej instancji do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z tym, wyznaczony adwokat za udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym powinien otrzymać, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynagrodzenie w wysokości 240 zł, zaś w drugiej instancji, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit.a rozporządzenia, wynagrodzenie w wysokości 180 zł. Zgodnie bowiem z drugim z powołanych przepisów, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c wskazanego rozporządzenia. Wynagrodzenie pełnomocnika w łącznej wysokości 420 zł podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania.
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.