Uzasadnienie
C. P. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Powyższy wniosek uzupełnił, na wezwanie referendarza sądowego, składając wypełniony formularz PPF.
Wnioskodawca podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie uzyskuje bieżących dochodów oraz nie ma oszczędności.
Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 348 m2, na działce o wielkości 1.245 m2, z którego nie uzyskuje dochodów, bowiem dom nie nadaje się do wynajęcia (m.in. brak umowy z MPWiK). Nadto, że posiada 100% udziałów w spółce z o.o., w której pełni funkcję Prezesa Zarządu, ale nie otrzymuje wynagrodzenia.
Nie ustosunkował się jednak do wezwania o złożenie oświadczenia o stałych niezbędnych kosztach utrzymania w odniesieniu do uzyskiwanych dochodów oraz o złożenie kserokopii dokumentów, na których zostały oparte oświadczenia w zakresie stanu finansowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie.
Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, stosowanie do treści powołanego przepisu, należy do obowiązku podmiotu ubiegającego się o przyznanie tego prawa. To zatem wnioskodawca ma obowiązek udowodnić, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania lub ich części albo że nie ma adekwatnych środków na poniesienie tych kosztów.
Celem uzyskania wsparcia ze środków publicznych, wnioskodawca winien zatem podać we wniosku wszelkie, istotne z punktu widzenia określonych w przepisach przesłanek, informacje, a także złożyć stosowne dokumenty na ich poparcie. Oświadczenia strony nie mogą budzić żadnych wątpliwości.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że skarżący nie uzyskuje stałych dochodów, posiada dom o powierzchni 348 m2, na działce o wielkości 1.245 m2 oraz 100% udziałów w spółce z o.o., w której pełni funkcje Prezesa Zarządu.
W ocenie referendarza sądowego, oświadczenie skarżącego, złożone w niniejszej sprawie, jest niewystarczające, ponieważ nie pozwala na ocenę jego rzeczywistych możliwości płatniczych. Wnioskodawca nie złożył żadnych dokumentów obrazujących jego obecną sytuację finansową.
W konsekwencji należało uznać, że wnioskodawca nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał istnienia przesłanek, warunkujacych przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.