Uzasadnienie
W skardze z dnia 25 stycznia 2010 r., uzupełnionej na wezwanie Sądu pismem z dnia 16 lutego 2010 r., M. J. wniósł o wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2240/06, zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r., odrzucającym jego skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Powyższe postanowienie jest prawomocne od dnia 29 marca 2007 r.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010 r., stanowiącym wykonanie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, wskazał, że podstawą wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym skarżący uczynił dokument sporządzony przez [...] Bank S.A. z dnia [...] kwietnia 2009 r., z treści którego wynika, iż umowa kredytu została zawarta ze skarżącym i jego żoną, jako z osobami fizycznymi. Ponadto wyjaśnił, że stosownie do art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pełnomocnik wskazał również, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi został zachowany.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie wykazał, aby zaistniała którakolwiek z ustawowych przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazał również, że przedstawione przez skarżącego zarzuty odnoszą się do decyzji organu z dnia 23 maja 2005 r., a nie do postanowienia Sądu z dnia 23 stycznia 2007 r. Ponadto – zdaniem organu – nie można stwierdzić, czy skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w ustawowym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
- 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub,
- 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.
Ponadto można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.), a także gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Można również żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 279 tej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
W myśl zaś art. 280 § 1 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Z analizy treści powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie, a skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie.
Należy stwierdzić, że skarga M. J. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż okoliczności przywołane w skardze nie mają charakteru ustawowych podstaw wznowieniowych. Samo bowiem wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania nie oznacza, iż skarga opiera się na takiej podstawie. Sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy powołana w skardze podstawa wznowienia ma w danej sprawie charakter rzeczywisty. Jak słusznie podniósł organ, zgodnie z orzecznictwem sądów oraz poglądami doktryny, brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie wskazana podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak już wyżej wskazano, można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W ocenie skarżącego, taką nową okolicznością w niniejszej sprawie jest pismo [...] Bank S.A. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Skarżący podniósł, że sformułowanie zawarte w tym piśmie, iż "umowa kredytu została zawarta z osobami fizycznymi" podważa decyzję GIODO. Wskazał również, że organ w uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż M. J. wraz z żoną "żądał nakazania", co jest niezgodne z prawdą.
Z treści art. 273 § 2 ppsa wynika, iż zawarte w tym przepisie sformułowanie "wykrycie" odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu, że nie były znane stronom, co nie miało jednak miejsca.
Ponadto, nowe dowody stanowią, zgodnie z powołanym wyżej przepisem, przesłankę wznowienia, gdy mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu. Tymczasem pismo Banku z dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżący otrzymał ponad dwa lata po zakończeniu postępowania w sprawie II SA/Wa 2240/06, a wskazane przez niego okoliczności nie odnosiły się w ogóle do przedmiotu skargi o wznowienie, tj. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2007 r.
Jednocześnie, pomimo wezwania Sądu, nie zostało wykazane, że skarga o wznowienia postępowania została wniesiona w trzymiesiecznym terminie. Pełnomocnik strony co prawda podał, iż skarga została wniesiona w ustawowym terminie, jednak stwierdzenie to nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia i wniesiona z przekroczeniem ustawowego terminu, podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.