Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. przyznała skarżącej – L. C., w niniejszej sprawie, prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Następnie skarżąca wniosła w dniu 12 listopada 2014 r. do Sądu pismo z dnia 4 listopada 2014 r., w którym oświadczyła, że rezygnuje z pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 249 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z treści art. 246 § 3 cytowanej ustawy wynika natomiast, że adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
O cofnięciu przyznania prawa pomocy orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie (art. 263 cytowanej ustawy).
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2014 r. przyznano skarżącej, w niniejszej sprawie, prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Jednakże w dniu 12 listopada 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej z dnia 4 listopada 2014 r., w którym poinformowała ona Sąd, że rezygnuje z ustanowionego z urzędu pełnomocnika. Jednocześnie w tym samym dniu wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika z wyboru. Tym samym skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że okoliczności, na podstawie których przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata przestały istnieć i na podstawie art. 249 w zw. z art. 246 § 3 i 263 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.