Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 10 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2459/04 odmówił przyznania adwokatowi M. K. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.
Orzeczenie doręczone zostało adwokatowi w dniu 16 września 2010 r. W dniu 22 września 2010 r. adwokat M. K. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na wymienione postanowienie referendarza sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przewidziane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w tym m.in. na postanowienia wydane na podstawie art. 260 tej ustawy, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został określony w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 P.p.s.a. Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
W świetle powołanego przepisu, od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przysługuje sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Adwokat M. K. wniósł zażalenie na postanowienia referendarza sądowego do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym, że zażalenie na postanowienie referendarza sądowego nie przysługuje, uznać należało, że jest ono niedopuszczalne.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.