Uzasadnienie
O. B. i A. D. (dalej "skarżący", "wnioskodawcy") zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Z oświadczeń złożonych na urzędowych formularzach PPF wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z czwórką małoletnich dzieci. Skarżący mieszkają w wynajętym mieszkaniu, nie posiadają żadnego majątku ani oszczędności. Utrzymują się z pracy dorywczej oraz zasiłków socjalnych.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący są obywatelami Federacji [...], narodowości [...], mieszkającymi od 2008 r. w Polsce. Na mocy decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców skarżącym oraz ich najstarszemu synowi odmówiono nadania statusu uchodźcy, natomiast udzielono zgody na pobyt tolerowany na terytorium RP. Z kolei decyzjami Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców pozostałej trójce dzieci skarżących odmówiono nadania statusu uchodźcy, a udzielono ochrony uzupełniającej. Skarżąca O. B. zarejestrowana jest w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, natomiast skarżący A. D. uzyskuje niewielkie dochody z pracy dorywczej lub umów zlecenia. Rodzina skarżących utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego skarżącego, świadczeń rodzinnych na dzieci oraz świadczeń pieniężnych na pokrycie kosztów pobytu na terytorium RP.
Dodatkowo korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Skarżący posiada orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydane na stałe, od czerwca 2013 r. ma przyznaną rentę socjalną. Deklarowany dochód rodziny wynosi łącznie 1492 zł.
Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) referendarz sądowy może, na wniosek strony, przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, zgodnie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. uwarunkowane jest wykazaniem przez stronę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż kryterium uzasadniającym przyznanie prawa pomocy jest stan majątkowy i dochody strony wnioskującej.
Złożone przez skarżących oświadczenie co do wysokości uzyskiwanych przez nich stałych dochodów (1492 zł miesięcznie) wskazuje, że po stronie wnioskodawców istnieje sytuacja, w której nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący jako osoby o niskich dochodach korzystają z pomocy miejskiego ośrodka pomocy społecznej w formie zasiłków celowych i rodzinnych. Zauważyć należy, że pomoc społeczna przyznawana jest podmiotom z tytułu trudnej sytuacji materialnej i bytowej. Co istotne – świadczenia z pomocy społecznej udzielane w oparciu o kryterium niskiego dochodu osoby wnioskującej (art. 8 ustawy o pomocy społecznej) przyznawane są na konkretne cele, nieobejmujące co do zasady uiszczania kosztów sądowych.
Mając na uwadze trudną sytuację skarżących przyjąć należy, że ewentualne opłacenie kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu stron. Należy zatem uznać, iż aktualna sytuacja materialna wnioskodawców pozwala na stwierdzenie, że spełniają oni przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowiące podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.