Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego, wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 21/13, oddalił przedmiotową skargę.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2013 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o uzasadnienie ww. wyroku.
Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 01 czerwca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 27 maja 2013 r.
Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. (01 lipca 2013 r. - data stempla pocztowego) J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 21/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 08 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 21/13, odrzucił skargę kasacyjną ww., jako sporządzoną przez osobę nieuprawnioną.
Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 24 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), przy piśmie Sądu z dnia 09 lipca 2013 r.
W dniu 04 lipca 2013 r. (01 lipca 2013 r. - data stempla pocztowego), wpłynął do WSA w Warszawie wniosek skarżącego, uzupełniony następnie wnioskiem z dnia 30 lipca 2013 r., w którym ww. zwrócił się o przyznanie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 21/13 ustanowiono dla ww. radcę prawnego oraz poinformowano skarżącego, że w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Następnie pismem z dnia 02 września 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd, że wyznaczyła r. pr. A. K. pełnomocnikiem z urzędu dla J. P. Pismem z dnia 12 września 2013 r. (data stempla pocztowego – 13 września 2013 r.) skarżący, reprezentowana przez pełnomocnika - r. pr. A. K., zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Do przedmiotowego wniosku dołączona została skarga kasacyjna wraz z jej odpisami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 177 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3 (art. 175 § 1 ustawy).
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca informację Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. o wyznaczeniu r. pr. A. K. pełnomocnikiem z urzędu dla J. P. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 06 września 2013 r. i to z tym dniem, jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego powziął wiadomość o uchybieniu terminu. W takim przypadku za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku należy uznać dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżącego przedmiotowej informacji, tj. 06 września 2013 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł do Sądu w dniu 13 września 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek), tj. zachowując siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, określony w art. 87 § 1 ustawy.
Równocześnie z wnioskiem skarżący - reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.)
Biorąc pod uwagę to, że odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 01 czerwca 2013 r., w związku z czym termin do złożenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku upłynął z dniem 01 lipca 2013 r. oraz to, że w dniu 01 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie radcy prawnego, a postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2013 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie ustanowił pełnomocnika z urzędu dla skarżącego, a zawiadomienie o powyższym zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 06 września 2013 r., tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie nie było możliwe, a jego przekroczenie nastąpiło bez winy strony i pełnomocnika.
Wskazać należy, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwił skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Tym samym w ocenie Sądu, to że skarżący wystąpił z wnioskiem o ustanowienie radcy prawnego po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, po doręczeniem mu odpisu wyroku z uzasadnieniem, a przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazuje, że dołożył on należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.