Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2046/09 oddalił skargę A. P. przedstawicielki ustawowej małoletniego B. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Odpis wyroku nieprawomocnego wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 29 kwietnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienia radcy prawnego. Pismem z dnia 24 maja 2010 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała Sąd o osobie wyznaczonego radcy prawnego.
Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. pełnomocnik radca prawny M. T. złożyła do akt sprawy w dniu 10 czerwca 2010 r. pełnomocnictwo udzielone jej przez skarżącą, a w dniu 15 czerwca 2010 r. wniosła w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku wraz wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wyjaśniła, że w dniu 27 maja 2010 r. doręczono jej zawiadomienie o wyznaczeniu jej jako pełnomocnika z urzędu dla A. P. W dniu 28 maja 2010 r. skontaktowała się telefonicznie z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie celem uzyskania dostępu do akt i zapoznania się ze sprawą. Podczas rozmowy telefonicznej otrzymała informację, że akta zostaną jej udostępnione po przedstawieniu pełnomocnictwa. Następnie w dniu 31 maja 2010 r. zwróciła się pisemnie do skarżącej o nadesłanie pełnomocnictwa. Pismo w tej sprawie zostało doręczone skarżącej w dniu 5 czerwca 2010 r. Podpisane pełnomocnictwo otrzymała w dniu 8 czerwca 2010 r. W dalszej kolejności, w dniu 10 czerwca 2010 r. zapoznała się z aktami sprawy i złożyła do akt pełnomocnictwo.
Pełnomocnik skarżącej podniosła, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 maja 2010 r. Jej zdaniem, w sytuacji, gdy w dniu 27 maja 2010 r. doręczono jej informację o ustanowieniu jej pełnomocnikiem dla skarżącej, nie było możliwe wniesienia skargi kasacyjnej w terminie, tym bardziej, że nie posiadała pełnomocnictwa od skarżącej. Wskazała, że niedochowanie terminu w tej sytuacji było niezawinione i po za jakąkolwiek kontrolą, zarówno ze strony skarżącej, jak i pełnomocnika. Było to niezależne i zachowane zostały wszelkie akty staranności.
Ponadto podała, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała najwcześniej w dniu 8 czerwca 2010 r., tj. w dniu, w którym otrzymała podpisane pełnomocnictwo od skarżącej. Podniosła także, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, a nie w dniu dowiedzenia się przez niego o wyznaczeniu go pełnomocnikiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Zgodnie natomiast z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powołanej ustawy).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazała, że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała najwcześniej w dniu 8 czerwca 2010 r., tj. w dniu, w którym otrzymała od skarżącej pełnomocnictwo. W tej sytuacji należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 15 czerwca 2010 r., został wniesiony z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 powołanej ustawy.
Dokonując oceny przedstawionych przez pełnomocnika skarżącej argumentów należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w niniejszej sprawie w dniu 31 maja 2010 r., a nie jak błędnie wskazuje pełnomocnik skarżącej w dni 29 maja 2010 r.). Pomyłka ta nie ma jednak znaczenia albowiem oczywistym jest, że sporządzenie sformalizowanego środka odwoławczego jakim jest skarga kasacyjna wymaga od pełnomocnika strony odpowiedniego nakładu pracy, w tym zapoznania się z aktami. Skoro zatem pełnomocnik skarżącej dowiedziała się o wyznaczeniu jej osoby na pełnomocnika w dniu 27 maja 2010 r., a następnie w dniu 10 czerwca 2010 r. zapoznała się z aktami sprawy, to stwierdzić należy, że w powyższych okolicznościach wniesienie skargi kasacyjnej w terminie było niemożliwe. Uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej było więc spowodowane okolicznościami, za które strona nie ponosi winy.
Niemniej jednak należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 244 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, rzecznika patentowego lub doradcy patentowego równoznaczne jest z udzieleniem pełnomocnictwa. Stąd też, aby wyznaczony z urzędu pełnomocnika mógł działać w sprawie nie jest konieczne udzielenie pełnomocnictwa przez skarżącego. Wskazany przepis obowiązuje od dnia 10 kwietnia 2010 r.
Pełnomocnik skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podniosła, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie została jej udzielona telefonicznie informacja, o tym, że aby zapoznać się z aktami sprawy koniecznej jest pełnomocnictwo od skarżącego. Informację tę należy uznać za błędną.
Pełnomocnik skarżącej pozostając w błędnym przekonaniu o konieczności udzielenia przez skarżącą pełnomocnictwa, podjęła czynności zmierzające do jego uzyskania, które w istocie były zbędne. W efekcie tych działań dopiero w dniu 10 czerwca 2010 r., po otrzymaniu pełnomocnictwa od skarżącej, pełnomocnik skarżącej zapoznała się z aktami sprawy.
Mimo, tego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Słusznie bowiem pełnomocnik skarżącej zauważa, że przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonego przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd należy mieć na względzie, kiedy zaistniała rzeczywista możliwość jej wniesienia. W niniejszej sprawie taka możliwość pojawiła się dopiero po wyznaczeniu pełnomocnika przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. i po zapoznaniu się pełnomocnika z aktami sprawy.
Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.