Uzasadnienie
D. W., reprezentowany przez r. pr. A. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania.
Z uwagi na wniesienie skargi dotkniętej brakiem formalnym Przewodnicząca Wydziału II zarządzeniem z 1 lutego 2016 r. wezwała pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed sadami administracyjnymi. Wezwanie z 3 lutego 2016 r., stanowiące wykonanie ww. zarządzenia, zostało doręczone pełnomocnik Skarżącego 12 lutego 2016 r. Pełnomocnik Skarżącego złożyła pełnomocnictwo w dniu 24 lutego 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Wniosek uzasadniony został tym, że podpisanie pełnomocnictwa przez Skarżącego z uwagi na charakter Jego służby, możliwe było dopiero w godzinach popołudniowych 18 lutego 2016 r., a więc w przedostatnim dniu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pełnomocnik Skarżącego dodała, że złożenie pełnomocnictwa w siedzibie Sądu w dniu jego podpisania nie było już możliwe z uwagi na zakończenie pracy Sądu, natomiast z powodu złego samopoczucia oraz niepokojących objawów chorobowych pełnomocnik Skarżącego udała się na umówioną na początku tygodnia wizytę lekarską.
Po podaniu leków lekarz zalecił Jej bezwzględnie leżenie. Pełnomocnik Skarżącego poradnię opuściła ok. godz. 20.00 i taksówką udała się do wynajętego mieszkania. Wyjaśniła nadto, że kancelarię prowadzi jednoosobowo, a na stałe mieszka w R., stąd też nie miała możliwości zlecenia komukolwiek wysłania przesyłki zawierającej pełnomocnictwo.
Do dnia rozpoznania wniosku pełnomocnik organu nie przedstawił swojego stanowiska w rozpoznawanej kwestii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a.).
Wskazać należy, że ustanie przyczyny uchybienia terminu nastąpiło 22 lutego 2016 r. (stosownie do zaleceń lekarskich), natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie braków formalnych skargi został wniesiony 24 lutego 2016 r., a więc z zachowaniem siedmiodniowego terminu uregulowanego w art. 87 § 2 P.p.s.a.
Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodabniają jednak przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, zawartej w treści art. 87 § 2 P.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, strona nie miała możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
W ocenie Sądu podane przez pełnomocnik Skarżącego przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu, ponieważ wskazują na niezachowanie najwyższej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Wyjaśnić należy, że ani umówionej kilka dni wcześniej wizyty lekarskiej, ani też występujących również przez kilka dni niepokojących objawów chorobowych nie można uznać za zdarzenia nagłe i nieprzewidywalne. Nadto wyznaczenie spotkania ze Skarżącym w celu uzyskania pełnomocnictwa na krótko przed ustaloną wcześniej wizytą lekarską i po godzinach urzędowania Sądu, a więc bez możliwości, zwłaszcza w aspekcie kilkudniowych objawów chorobowych nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.