Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 1789/13

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 1789/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.

W dniu [...] marca 2014 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8) odrzucenie zażalenia;
9. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10) ukaranie grzywną.

Powołany wyżej przepis zawiera katalog przypadków, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji; zatem jeżeli ani powyższy przepis ani inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje wprost prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego, oznacza to, że zażalenie na to postanowienie nie jest dopuszczalne.

Do takiej konkluzji prowadzi m.in. wykładnia językowa. Użyte w przepisie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sformułowanie "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia postanowienia, którym Sąd zawiesza postępowanie. Nie można powyższego twierdzenia utożsamiać z rozstrzygnięciem, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowieniem o odmowie zawieszenia postępowania.

Przyjęta wyżej wykładnia art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje również w zgodzie z zasadami wykładni systemowej. Należy bowiem zauważyć, że ustawodawca przewidując w przepisach ustawy możliwość wydania rozstrzygnięcia "pozytywnego" (zawieszenie) oraz "negatywnego" (odmowa zawieszenia) w sposób wyraźny stwierdza, czy oba takie rozstrzygnięcia są zaskarżalne, czy tylko jedno z nich. Na poparcie powyższego stwierdzenia przykładowo można wskazać przepis art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdzie wyraźnie dopuszczono możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 tej ustawy, jak również na odmowę wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia. Przykładem sytuacji, gdzie tylko jedno z rozstrzygnięć jest zaskarżalne, jest dopuszczenie możliwości zaskarżenia wyłącznie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Dotychczasowe wywody zostały przedstawione już w postanowieniu NSA z 7 listopada 2008 r. sygn. akt II GZ 245/08, w którym Sąd przyjął, że gdyby intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, to taka możliwość zostałaby wprost przewidziana w przepisie pkt 3 art. 194 § 1 p.p.s.a. Skoro nie wynika ona expressis verbis z jego treści, jak również z innych przepisów ustawy to uznać należy, że na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, stronom nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia.

Sąd podziela tym samym stanowisko prezentowane w orzecznictwie gdzie uznano, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GZ 73/08, inaczej: M. Niezgódka-Medek w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. B. Dautera, Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska - Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE 2006, wyd. 2, s. 296).

W związku z tym, że art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odpowiada treścią przepisowi art. 394 § 1 pkt 6 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), uprawnione jest powołanie się dodatkowo na orzecznictwo Sądu Najwyższego w kwestii dopuszczalności zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Sąd Najwyższy stał i stoi na stanowisku, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. W jego ocenie unormowanie dopuszczalności zażalenia jest wyczerpujące (por. postanowienie SN z 10 marca 1985 r., sygn. akt II CZ 19/85), zatem nie można dokonywać wykładni prowadzącej do rozszerzenia katalogu zawartego w art. 394 § 1 k.p.c., i - podobnie - w art. 194 § 1 p.p.s.a.

Sąd stwierdza, że z treści art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania i o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Ponieważ przedmiotem postanowienia z dnia 13 lutego 2014 r. jest odmowa zawieszenia postępowania sądowego, to nie przysługuje na to postanowienie środek zaskarżenia. Tym samym przedmiotowe zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.