Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 20 marca 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną z uwagi na podpisanie zażalenia przez osobę do tego nieuprawnioną w świetle przepisu art. 175 p.p.s.a. Postanowienie z dnia 20 marca 2015 r. zostało doręczone skarżącemu 31 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), stąd termin do wniesienia zażalenia upłynął 7 kwietnia 2015 r. Wprawdzie skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie 7 kwietnia 2015 r., jednakże dokonał tego za pośrednictwem poczty elektronicznej i bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z adnotacji pracownika Sądu wynika zaś, że zażalenie wpłynęło dopiero 8 kwietnia 2015 r., a więc z uchybieniem terminu.
Wyjaśnić bowiem należy, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. To samo dotyczy złożenia pisma przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej albo przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego oraz przez członka załogi polskiego statku morskiego u kapitana statku (art. 83 § 3 i 4 p.p.s.a.).
W opisanych przypadkach o terminie wniesienia pisma nie decyduje data jego wpływu do sądu, ale data umieszczana na przesyłce w momencie przekazania jej wymienionym, właściwym podmiotom. Zgodnie z wykładnią a contrario ustawodawca nie przewidział takiego rozwiązania w stosunku do pism nadawanych przez stronę za pomocą poczty elektronicznej. Wobec pism wnoszonych w ten sposób należy więc przyjąć te same reguły, które dotyczą pisma składanego przez stronę osobiście w siedzibie sądu. Z tego też względu to data prezentaty, a nie data nadania pisma, ma dla zachowania terminu decydujące znaczenia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 41/14 oraz z 24 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 176/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przywołać również należy postanowienie SN z dnia 29 stycznia 2003 r. sygn. akt I CZ 192/02 (OSNC 2004, nr 4, poz. 64), w którym Sąd zajął stanowisko, że w przypadku pism wnoszonych za pomocą telefaksu lub poczty elektronicznej, uważa się je za wniesione w dacie prezentaty, czyli adnotacji o wpływie pisma poczynionej przez upoważnionego pracownika. Z uwagi zaś na treść art. 83 § 1 p.p.s.a., stanowiącego, że terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, uprawnione jest posiłkowanie się stanowiskiem Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.