Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2010 r. wniósł o zwolnienie strony od kosztów sądowych. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych oświadczeniach, a także w zaświadczeniu pracodawcy o wynagrodzeniu ustalono, co następuje.
Skarżąca wychowuje dwoje dzieci w wieku 5 i 8 lat. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 8 687 zł brutto miesięcznie. Nie uzyskuje żadnych innych dochodów. Stałe miesięczne wydatki stanowią, zgodnie z oświadczeniem z dnia 15 kwietnia 2010 r., opłaty związane z eksploatacją mieszkania 1500 zł, opłata za szkołę syna 900 zł, odrębne zajęcia syna 150 zł, opłata za przedszkole drugiego syna 680 zł. Nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko zwolnienie od kosztów sądowych, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że strona nie spełnia przesłanki warunkującej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dochód w gospodarstwie domowym, w którym strona pozostaje z dwojgiem małoletnich dzieci, wynosi 6119,37 zł netto miesięcznie. Na jedną osobę przypada zatem 2039,79 zł netto. Po uwzględnieniu stałych wydatków w gospodarstwie domowym w wysokości podanej przez skarżącą (łącznie 3230 zł), do dyspozycji strony nadal pozostaje kwota 2889,37 zł netto miesięcznie. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych oświadczeń i dokumentów nie wynika, aby wnioskodawczyni znajdowała się w sytuacji materialnej, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Dysponowanie środkami finansowymi we wskazanej wyżej wysokości nie pozwala przyjąć, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.