Uzasadnienie
K. K., po oddaleniu wniesionej przez nią skargi wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2014 r., zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
We wniosku podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką W. K. Wskazała, że na dochód rodziny składa się jej wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenie w kwocie 1.400 zł brutto – 1.200 zł netto oraz emerytura matki w wysokości 1.304,84 zł wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w kwocie 206,76 zł – łącznie 2.911,60 zł brutto.
Do stałych wydatków gospodarstwa domowego zaliczyła czynsz, w wysokości 557 zł, opłaty za energię elektryczną – 70,02 zł, gaz – 47,48 zł, telefon – 41,17 zł, telewizję i internet – 71,50 zł, a także zakup środków czystości – 200 zł oraz leków – 200 zł. Podała, że na wyżywienie dla dwóch osób pozostaje miesięcznie około 1.000 zł.
Oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, natomiast matka jest właścicielką mieszkania o powierzchni 42 m2, w którym obie mieszkają.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, wnioskodawczyni została zatrudniona na umowę zlecenie od dnia [...] września 2014 r. do dnia [...] grudnia 2014 r. i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości około 1.200 zł netto. Jej matka, W. K., z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, jest osobą trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji (orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] lipca 2012 r.), otrzymuje świadczenie emerytalne wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Stałe wydatki gospodarstwa domowego wnioskodawczyni wynoszą około 1.200 zł, a zgodnie z oświadczeniem strony, na codzienne utrzymanie dwóch osób pozostaje około 1.000 zł miesięcznie. Należy więc uznać, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.