Uzasadnienie
R. Z. – uczestnik postępowania - wnioskiem z dnia 4 lutego 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści wniosku oraz złożonych do akt kopii dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, pozostaje bez zatrudnienia, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest, zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], wynagrodzenie za pracę wypłacane mu przez komornika w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wg złożonych kopii przekazów pocztowych opisane świadczenie od września 2013 r. do stycznia 2014 r. było wypłacone w kwotach w przedziale od 440 do 571 zł.
Z kolei na mocy postanowienia Sądu Rejonowego [...] w [...] z dnia [...] marca 2013 r., sygn. akt [...] skarżący został wpisany do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych.
Skarżący wskazał również na liczne zobowiązania pieniężne wobec osób fizycznych, które oszacował na kwotę 31.700 zł bez odsetek. Przedłożył również porozumienie zawarte w dniu [...] lutego 2013 r. z jednostką gminy w sprawie przystąpienia do "Programu pomocy osobom zagrożonym eksmisją", a dotyczące spłaty zadłużenia z tytułu użytkowania wynajmowanego lokalu mieszkalnego na kwotę 8.940, 03 zł.
Ponadto sytuacja majątkowa uczestnika jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wcześniejszych jego wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 119/12 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt jw., przyznano R. Z. - jako skarżącemu - prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych) oraz do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 149/13 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 marca 2013 r. przyznano wnioskodawcy – jako skarżącemu – prawo pomocy w zakresie całkowitym).
Od tego czasu skarżący uzyskał status dłużnika niewypłacalnego. Żródło utrzymania postało natomiast bez zmian.
Zgodnie zaś z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W tym zakresie skarżący wykazał, iż kwota środków pieniężnych, którymi dysponuje w zestawieniu z ciążącymi na nim zobowiązaniami pieniężnymi uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.