Uzasadnienie
J. C. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
We wniosku podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest inwalidą II grupy z uwagi na chorobę [...], nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Oświadczył, że utrzymuje się z renty wypłacanej przez ZUS, w wysokości 905,73 zł netto.
Do wniosku dołączył odcinek otrzymywanej renty za miesiąc sierpień 2013 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą chorą, nie ma żadnego majątku ani oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi renta w wysokości 1.064,54 zł brutto – 905,73 zł netto. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.