Uzasadnienie
S. B. wniósł w dniu 31 lipca 2015 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 kwietnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku. Skarżący wskazał, że o wyroku z dnia 30 kwietnia 2015 r. dowiedział się 28 lipca 2015 r. podczas wizyty w Komendzie Wojewódzkiej Policji w P., tam też uzyskał kserokopię wyroku. Skarżący wyjaśnił, że nie został poinformowany o terminie rozprawy i nie wiedział, że w jego sprawie zapadł wyrok. Nadto jego stan zdrowia uniemożliwia mu samodzielne podróżowanie.
Skarżący podkreślił też, że niedochowanie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest skutkiem okoliczności, na które nie miał żadnego wpływu. Jako osoba samotna i niepełnosprawna nie był w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności, dokonać czynności w terminie.
Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, kserokopię opinii psychologa, dwa zaświadczenia lekarza psychiatry z dnia 2 grudnia 2014 r. (kserokopia) i 30 lipca 2015 r. (oryginał), kartę informacyjną z leczenia szpitalnego w dniach od 6 do 8 października 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia z urzędu odpisu sentencji. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a.).
Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, zawartej w treści art. 87 § 2 P.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Jakkolwiek choroba może stanowić przeszkodę uniemożliwiającą zachowanie terminu do dokonania prawem przewidzianej czynności, to należy każdą sprawę rozpatrywać indywidualnie. W ocenie Sądu podane przez skarżącego przyczyny: brak informacji o terminie rozprawy oraz zły stan zdrowia, nie są okolicznościami uprawdopodabniającymi brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić bowiem należy, że z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało odebrane przez skarżącego osobiście 27 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W zawiadomieniu tym zawarte zostało pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz o konsekwencjach niedochowania ww. warunków formalnych wniosku. Twierdzenia skarżącego o braku informacji o terminie rozprawy pozostają zatem w sprzeczności z dokumentami zawartymi w aktach sądowych.
Natomiast zły stan zdrowia skarżącego, choć mógł uniemożliwić skarżącemu stawiennictwo na rozprawie – obecność skarżącego nie była obowiązkowa, to, w ocenie Sądu, nie był przeszkodą w sporządzeniu i wniesieniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie zwłaszcza, że skarżący był poinformowany zarówno o terminie rozprawy, jak i o sposobie oraz terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a także o konsekwencjach niedochowania ww. warunków formalnych wniosku.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.