Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r., sygn. II SA/Wa 1521/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu K.R. oraz uczestnikowi postępowania A.R. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie na pełnomocnika skarżącego oraz uczestnika postępowania został wyznaczony radca prawny M.K.
Pismem z [...] września 2015 r. radca prawny M.K. wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490, dalej - "rozporządzenie").
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Komendanta Głównego Policji w przedmiocie opróżnienia lokalu.
Stosownie do § 15 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -4 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia zasądzając wynagrodzenie radcy prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego oraz uczestnika postępowania, radca prawny M.K. przeglądał akta sprawy w dniu [...] marca 2015 r., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pismem z [...] marca 2015 r., pismem z [...] września 2015 r. uzupełnił skargę. Uczestniczył także w rozprawie [...] września 2015 r. reprezentując skarżącego oraz uczestnika postępowania. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane w wysokości 150 % stawki wynagrodzenia.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.