Uzasadnienie
Pismem z dnia 08 października 2008 r. H. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2008 r. nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez ww. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego i wysokości należnych opłat i odszkodowań, zobowiązującej H. K. do opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego położonego w M. na os. [...] i przekazaniu lokalu w stanie wolnym do dyspozycji Agencji w terminie 30 dni od daty otrzymania ww. decyzji; zapłaty: opłat za używanie lokalu, opłat pośrednich i odszkodowania za używanie lokalu bez tytułu prawnego w wysokości 200% wartości należnych opłat za używanie lokalu, zgodnie z załącznikiem do decyzji, za każdy rozpoczęty miesiąc jego zajmowania, począwszy od dnia, kiedy ww. decyzja stanie się ostateczna do dnia jego zwolnienia.
Pismem z dnia 08 stycznia 2009 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], z uwagi na niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków wyrządzających znaczną szkodę materialną oraz uszczerbku moralnego.
W uzasadnieniu ww. wniosku wyjaśniła, że [...] stycznia 2009 r. skarżony organ wezwał ww. postanowieniem do natychmiastowego opróżnienia z rzeczy i osób jego prawa reprezentujących lokalu mieszkalnego położonego w M. Blok [...] pod rygorem zastosowania przymusu bezpośredniego. Podniosła, że jest osobą w podeszłym wieku, że w przypadku realizacji decyzji pośrednio skarżonej, gdyż jak zaznaczyła skarżąca, "wprost skarga dotyczy decyzji organu II-giej instancji o nie przywróceniu terminu do wniesienia odwołania czy jak czyta ten organ pozostawienia tego odwołania bez rozpoznania, jako że został złożony po terminie" wystąpią bezpośrednio ujemne i wprost nieodwracalne skutki w postaci pozbawienia ww. lokalu jaki zamieszkuje, przy jednoczesnym przeprowadzeniu eksmisji "na bruk" i to w okresie trwania zimy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy).
Odnosząc się do przedmiotu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, uznać należy, że artykuł 61 § 3 ww. ustawy, dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W świetle tego przepisu sąd może, na wniosek strony skarżącej, wstrzymać wykonanie nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem w zakresie wyznaczonym przez art. 61 § 3 cyt. ustawy, mieści się nie tylko zaskarżona decyzja ale również decyzja wydana przez organ pierwszej instancji. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., pod. red.
T. Wosia, Warszawa 2005, s. 300-301).
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia.
H. K. swój wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] uzasadniła tym, że jej wykonanie spowoduje bezpośrednio ujemne i wprost nieodwracalne skutki w postaci pozbawienia ww. lokalu jaki zamieszkuje, przy jednoczesnym przeprowadzeniu eksmisji "na bruk" i to w okresie trwania zimy.
Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Powołane przez skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności, zważywszy na wiek skarżącej (ur. 1932 r.), jak również stan jej zdrowia, udokumentowany w aktach administracyjnych, prowadzą do takich konsekwencji. W związku z powyższym, zdaniem Sądu, złożony wniosek daje podstawy do ustalenia, iż wykonanie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której będzie brak możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia powstałej szkody.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.