Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. skarżący – J. K. złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania w niniejszej sprawie, w tym o zwrot kosztów przejazdu do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 149/14 uchylił zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Komendanta –[...] z dnia [...] października 2014 r. Jednocześnie Sąd nie orzekł o zwrocie kosztów.
W piśmie z dnia 15 kwietnia 2014 skarżący przedstawił zestawienie kosztów przejazdu do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydal zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnego do celowego dochodzenia praw.
Z powyższego unormowania wynika, iż obowiązek poniesienia kosztów, w przypadku uwzględnienia skargi obciąża organ, w ten sposób, że to organ zwraca skarżącemu poniesione przez niego, a niezbędne do celowego dochodzenia praw koszty sądowe. W tej bowiem sytuacji, obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związany jest z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy.
Z kolei, stosownie do treści art. 224 tej ustawy, jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Stąd też należało orzec o zwrocie kosztów przejazdu skarżącego do Sądu. Wyjaśnić przy tym należy, że zwrot kosztów w oparciu o art. 205 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym może wyłącznie obejmować zwrot kosztów sądowych, kosztów przejazdu strony do sądu oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Wobec tego, że skarżący nie poniósł w niniejszej sprawie kosztów sądowych, jego wniosek o zasądzenie kosztów postępowania mógł zatem zostać uwzględniony wyłącznie w zakresie zwrotu kosztów przejazdu do sądu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 224 w zw. z art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 85 ust.2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.), w związku z § 3 ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. poz. 167), w związku z § 2 pkt 1 lit b rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.