Uzasadnienie
R.Z. wnioskiem z dnia 28 lutego 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z treści wniosku oraz złożonych do akt kopii dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i jest obecnie osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a w 2012 r. osiągnął łącznie dochód w wysokości zaledwie 1.446,40 zł.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w ramach wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożonego do sprawy o sygn. akt II SA/Wa 119/12 (postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt jw., przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych).
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 28 lutego 2012 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zasadniczej zmianie.
Skarżący nadal sam prowadzi gospodarstwo domowe, a jego źródłem utrzymania pozostaje przede wszystkim, zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], wynagrodzenie za pracę wypłacane mu przez komornika w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wg złożonych kopii przekazów pocztowych opisane świadczenie od miesiąca sierpnia 2013 r. do miesiąca listopada 2012 r. było wypłacane skarżącemu w wysokości 137 zł.
Nadto, w rubryce 9. formularza wniosku skarżący, tak jak uprzednio, podał, iż jest dłużnikiem trzech osób fizycznych z tytułu zaciągniętych pożyczek, aktualnie na kwotę 22.300 zł powiększona o odsetki oraz ciążą na nim zobowiązania pieniężne z tytułu dwóch wyroków Sądu Okręgowego w K. na łączną kwotę 3.880 zł.
Nadto skarżący, poza wskazaną kwotą pieniężną wypłacaną przez komornika, utrzymuje się z drobnych pożyczek udzielanych przez osoby trzecie, które służą na pokrycie bieżących podstawowych opłat i zakup żywności.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W tym zakresie skarżący wykazał, iż kwota środków pieniężnych, którymi dysponuje uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.