Uzasadnienie
- I. R. wnioskiem z dnia 1 marca 2010 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Z treści wniosku oraz uprzednio złożonych do akt dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z małoletnim synem, a źródłem utrzymania w tym gospodarstwie jest wynagrodzenie skarżącej w wysokości (średniej za ostatnie 3 m-ce) 1384,90 zł netto (v. zaświadczenie z dnia 7 grudnia 2009 r.) oraz alimenty wypłacane na rzecz małoletniego syna skarżącej przez jego ojca (v. ugoda sądowa z dnia 23 czerwca 2008 r., k. 25 akt sprawy) w kwocie 450 zł.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącej jest znana z urzędu, bowiem była ona już przedmiotem oceny w niniejszej sprawie w ramach wniosku z dnia 12 listopada 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowieniem z dnia 30 grudnia 2009 r., sygn. akt jw. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych).
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek z dnia 1 marca 2010 r. można oprzeć się na ustaleniach poczynionych w związku z wcześniej złożonym wnioskiem i to tym bardziej, że od tego czasu sytuacja majątkowa skarżącej nie uległa zmianie.
Skarżąca nadal, poza podstawowymi kosztami utrzymania, ponosi wydatki obejmujące opłaty za przedszkole syna i zajęcia dodatkowe w wysokości 256, 60 zł oraz przeznacza kwotę ok. 190 zł stanowiącą połowę kwoty należnej za zużyty gaz i wodę w mieszkaniu spółdzielczym jej rodziców jako wkład w utrzymanie zajmowanego wraz z nimi mieszkania.
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wprawdzie ustalony w niniejszej sprawie dochód wynosi na osobę ponad 900 zł netto, niemniej jednak okoliczność jego pomniejszenia o kwotę wykazanych, stałych wydatków powiększonych o koszty podstawowego, niezbędnego utrzymania (choćby zakupu żywności) uniemożliwia skarżącej poniesienie pełnych kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i małoletniego dziecka.
Należało zatem uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.