Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W treści formularza wniosku T.S. oświadczył, że ubiega się o przyznanie prawa pomocy przede wszystkim z uwagi na wysokość zobowiązań finansowych obciążających gospodarstwo domowe. Podał, że jest stroną umowy o kredyt hipoteczny (z wysokością raty w kwocie 385 CHF miesięcznie), umowy pożyczki w pracowniczej kasie zapomogowo – pożyczkowej (rata miesięczna w wysokości 900 zł) oraz dwóch umów o kredyt konsumpcyjny (raty odpowiednio: 198 zł i 165 zł). Skarżący uiszcza także kwotę 150 zł tytułem raty za kurs językowy syna.
Skarżący gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną i małoletnim synem. Źródłem utrzymania w tym gospodarstwie jest wynagrodzenie skarżącego w wysokości 5.123,80 zł brutto (3.059,56 zł netto) oraz wynagrodzenie jego żony w wysokości 1.570,55 zł (890 zł netto).
Do składników majątku skarżący zaliczył dom o pow. 154 m2. Ponadto ze złożonego do akt wyciągu z rachunku bankowego skarżącego wynika, że skarżący posiada samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2003.
Z kolei, z pozostałych, przedstawionych w wykonaniu wezwania z dnia 23 stycznia 2013 r., dokumentów źródłowych wynika, że łączna, miesięczna wysokość spłacanych rat kredytowych wynosi ok. 2.700 zł, natomiast podstawowe, miesięczne wydatki w gospodarstwie domowym skarżącego dają ogółem kwotę ok. 300 zł. Każdorazowe, końcowe miesięczne saldo na rachunku bankowym skarżącego wynosi nie więcej niż 950, 34 zł.
Wskazane wydatki skarżący pokrywa w formie przelewów dokonywanych z posiadanego rachunku bankowego oraz wypłat gotówkowych z tego rachunku.
Tym samym oznacza to, że w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że po odliczeniu ww. wydatków w gospodarstwie domowym pozostaje wolna do dyspozycji kwota ok. 950 zł. Kwota ta musi wystarczyć na pokrycie pozostałych niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego i jego rodziny (zakup żywności, odzieży i środków czystości).
W konsekwencji skarżący nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny
W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.