Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. w niniejszej sprawie zostało przyznane M. B. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący wnioskiem z dnia 1 maja 2017 r. wystąpił ponownie w tej sprawie o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, że jego sytuacja finansowa jeszcze się pogorszyła.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Jak wynika z akt sprawy, referendarz sądowy prawomocnym postanowieniem z dnia 20 grudnia 2016 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r. oddalił wniesioną skargę.
Wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powyższego orzeczenia, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Rozpoznając kolejny wniosek M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, złożony w tej samej sprawie, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Skoro zatem strona skarżąca w niniejszej sprawie została zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w związku z przyznanym prawem pomocy, to postępowanie w zakresie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, jako zbędne, należało umorzyć.
Należy podkreślić, że przyznane stronie prawo pomocy jest skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, aż do zakończenia postępowania w sprawie.
Z tych względów, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.