Uzasadnienie
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 4 marca 2016 r. upoważniony przez r.pr. R. S. - pełnomocnika skarżącego z urzędu - aplikant radcowski złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, w tym opłaty w wysokości 240 zł wraz z podatkiem VAT w wysokości 23% oraz udokumentowanych wydatków w wysokości 12,60 zł.
Pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika z urzędu kwotę należnej opłaty wraz z podatkiem VAT oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie.
Pełnomocnik z urzędu wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, podnosząc, że w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych koszty korespondencji zaliczane są do niezbędnych wydatków i zwracane pełnomocnikom wyznaczanym z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Przepis przejściowy, tj. § 22 powyższego rozporządzenia stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Jak wynika z akt sprawy, niniejsza sprawa została wszczęta i niezakończona przed dniem wejścia w życie powołanego rozporządzenia (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został wydany w dniu 4 marca 2016 r.), stąd do rozpoznania wniosku pełnomocnika z urzędu znajdą zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, albo radca prawny nie sporządził skargi i nie brał udziału w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł.
Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Jednocześnie zgodnie z § 15 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie wynosi 240 zł, które - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - powinno być podwyższone o podatek od towarów i usług, wynoszący na dzień wydania niniejszego postanowienia 23%.
Oznacza to, że w tym przypadku, kwota podatku wynosi 55,20 zł.
W orzecznictwie sądów administracyjnych do niezbędnych wydatków pełnomocnika wyznaczonego z urzędu zalicza się koszty korespondencji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 218/16). W niniejszej sprawie pełnomocnik wykazał poniesienie kosztów korespondencji w wysokości 12,60 zł.
Ponadto, w niniejszej sprawie zostało złożone, stosownie do § 16 rozporządzenia, wymagane oświadczenie.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 260 p.p.s.a., § 15, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w związku z § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, orzekł, jak w sentencji.
Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.).