Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 9 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1413/12

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Janusz Walawski przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 9 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T. G. dotyczącej Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie świadczenia emerytalnego postanawia -odrzucić skargę-

Uzasadnienie

T. G. w skardze z dnia 9 lipca 2012 r., wskazując jako organ Ministra Obrony Narodowej zarzucił naruszenie prawa poprzez odmowę rozstrzygnięcia wniosku o uchylenie – unieważnienie decyzji administracyjnych Wojskowego Biura Emerytalnego w [...]. Wniósł o uchylenie i wycofanie z obiegu pisma nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. przekazującego wniosek o uchylenie decyzji administracyjnej do rozpatrzenia przez WBE w [...] oraz uchylenie i wycofanie z obiegu prawnego decyzji administracyjnej waloryzacyjnej wydanej przez Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. W konkluzji T. G. powołując się na przepisy Konstytucji RP stwierdził, iż skarga na bezczynność Ministra Obrony Narodowej jest zasadna.

W związku z niejednoznacznym określeniem przedmiotu zaskarżenia, Sąd pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. wezwał T. G. do sprecyzowania skargi z dnia 9 lipca 2012 r. – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), ewentualnie zaskarżonej czynności lub bezczynności organu. Wezwanie doręczono stronie w dniu 10 sierpnia 2012 r.

Pismem z dnia 14 sierpnia 2012 r. T. G. wniósł o uzasadnienie zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2012 r. powołanego w wezwaniu Sądu z dnia 9 sierpnia 2012r.

W piśmie z dnia 4 września 2012 r. skarżący został pouczony o treści art. 49 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz poinformowany, iż przepisy powołanej ustawy nie przewidują uzasadnienia zarządzenia przewodniczącego wydziału wydanego w sprawie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi.

W dniu 14 września 2012 r. T. G. wniósł o doręczenie zarządzenia Z-cy Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 sierpnia 2012 r. oraz zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2012 r., na podstawie którego sporządzono pismo z dnia 4 września 2012 r. Oświadczył, iż po otrzymaniu wskazanych dokumentów jako strona postępowania będzie mógł odnieść się do meritum sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarga T. G. wniesiona w niniejszej sprawie nie spełniała wymogów określonych w art. 57 § 1 powołanej ustawy. Skarżący wskazał, iż jej przedmiotem jest naruszenie prawa przez Ministra Obrony Narodowej poprzez odmowę rozstrzygnięcia wniosku o uchylenie – unieważnienie decyzji administracyjnych WBE w [...]. W treści skargi strona wniosła o uchylenie pisma Ministra Obrony Narodowej o przekazaniu podania według właściwości oraz uchylenie decyzji innego organu, tj. Dyrektora WBE w [...], a w konkluzji wskazała na bezczynność organu. Takie określenie przedmiotu zaskarżenia było nieprecyzyjne i powodowało, że skarga obarczona była brakiem formalnym uniemożliwiającym jej rozpoznanie. Stąd też T. G. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie przedmiotu zaskarżenia. Skarżącego zobowiązano do wykonania wezwania w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

T. G. pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie uczynił zadość temu wezwaniu i nie sprecyzował skargi. Zamiast tego skarżący wystąpił o doręczenie oraz uzasadnienie zarządzenia, na podstawie którego sporządzono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Złożone przez stronę wnioski nie przerwały jednak biegu terminu zakreślonego w wezwaniu z dnia 9 marca 2012 r. i pozostały bez wpływu na obowiązek jego wykonania.

Skardze niespełniającej wymogów formalnych, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, nie można nadać dalszego, prawidłowego biegu. Przedmiot skargi ma bowiem podstawowe znaczenie dla zbadania jej dopuszczalności, tak pod względem oceny, czy dany akt lub czynność ewentualnie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlegają kontroli sądu administracyjnego, jak i oceny zachowania, w przypadku aktów i czynności, terminu do wniesienia skargi.

Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w sposób umożliwiający nadanie jej dalszego biegu, co powoduje, że nie można ocenić dopuszczalności skargi, do czego Sąd obowiązany jest na wstępnym etapie badania skargi.

Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 57 § 1 powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 grudnia 2012 r., dokument z 27 listopada 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.