Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1342/08 oddalił skargę Z. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r. w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata M. S. Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 grudnia 2009 r. sygn. akt I OSK 819/09 skargę kasacyjną od wymienionego wyroku oddalił. Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2010 r. adwokat M. S. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Podała, że wniosek o przyznanie przedmiotowych kosztów zawarła już w skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata nie została wynagrodzona.
W przedmiotowej sprawie adwokat M. S. we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym także zawartym w skardze kasacyjnej, nie zamieściła oświadczenia, o którym mowa wyżej. Sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana z jego złożeniem. Oświadczenie jest obligatoryjnym elementem wniosku, a jego niezłożenie stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu (v. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05, postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt I OZ 704/07, postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OZ 615/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tego względu, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.